Een ingrediëntenlijst van cosmetica lees je in drie stappen: herken de INCI-namen, bekijk de volgorde en lees daarna de gebruiksinformatie. De lijst laat zien welke ingrediënten worden vermeld. Ze geeft meestal geen exacte percentages en bewijst op zichzelf niet hoe een product werkt, is getest of bij jouw huid past.
Een opvallende ingrediëntnaam op de voorkant trekt gemakkelijk de aandacht. Toch begint een zorgvuldige vergelijking bij de volledige informatie. Wat staat er werkelijk? Welke uitleg hoort daarbij? En welke vragen blijven open? Met een vaste leesroute maak je die verschillen overzichtelijk, zonder ieder ingrediënt uit je hoofd te hoeven kennen.
Wat zijn INCI-namen?
INCI staat voor International Nomenclature of Cosmetic Ingredients. Het is een internationaal naamgevingssysteem voor cosmetische ingrediënten. Dankzij deze namen kun je ingrediënten op verschillende verpakkingen herkennen, ook wanneer de overige tekst in een andere taal staat. De NVWA verwijst hiervoor naar de Europese informatie over cosmetische ingrediënten. (NVWA, Checklist etiketteringsverplichtingen cosmetica en spuitbussen, geraadpleegd 2026.)
Zie een INCI-naam als een aanknopingspunt om verder te lezen. Een lange naam is geen waarschuwing op zichzelf. Een vertrouwd klinkende naam is evenmin een kwaliteitsbewijs. Noteer de spelling voordat je zoekt, zodat je niet onbedoeld informatie over een andere stof gebruikt.
Je hoeft niet meteen alle namen te onderzoeken. Kies eerst het ingrediënt waarover je een concrete vraag hebt. Bijvoorbeeld omdat het ingrediënt op de voorkant van de verpakking wordt benadrukt, omdat je twee lijsten vergelijkt of omdat je volgens professioneel advies een bepaalde stof moet vermijden.
Hoe gebruik je CosIng?
CosIng is de informatiedatabase van de Europese Commissie. Zoek met de exacte naam van het etiket en controleer of de gevonden vermelding overeenkomt. Houd de beschrijving van een ingrediënt apart van de uitspraken over een volledig product.
De Commissie benadrukt dat opname in CosIng geen automatische toestemming voor gebruik betekent. De Cosmeticaverordening en haar bijlagen bepalen de wettelijke voorwaarden. De database is dus een hulpmiddel bij het opzoeken, geen keurmerk voor een ingrediënt of product. (Europese Commissie, Cosmetic ingredient database, geraadpleegd 2026.)
Wat vertelt de volgorde van ingrediënten?
De basisregel is afnemend gewicht op het moment van toevoeging. Ingrediënten met een concentratie van minder dan 1% mogen in willekeurige volgorde worden vermeld na de ingrediënten met een concentratie van meer dan 1%. Voor kleurstoffen gelden aanvullende uitzonderingen. (Europees Parlement en Raad, Verordening (EG) 1223/2009, artikel 19, 2009.)
Dat helpt om de lijst te lezen, maar geeft geen volledig beeld van de samenstelling. Neem dit fictieve begin:
Ingredients: Aqua, Glycerin, …
Je ziet twee namen en hun volgorde. Je kunt niet berekenen welk percentage bij iedere naam hoort. Ook ontbreekt een markering die aangeeft waar het gedeelte onder 1% begint.
Vergelijk het met twee recepten waarvan je alleen de ingrediëntnamen kent. Zonder hoeveelheden kun je verschillen beschrijven, maar niet de volledige samenstelling reconstrueren. Schrijf daarom op wat het etiket daadwerkelijk vermeldt en laat ontbrekende percentages open.
Waarom is “staat onderaan” geen oordeel?
Een positie onderaan vertelt niet zelfstandig of de gebruikte hoeveelheid passend is voor een bepaalde functie. Daarvoor heb je aanvullende informatie nodig over de formule en de specifieke uitspraak die je wilt beoordelen.
Vergelijk deze notities:
- Zorgvuldig: “Het ingrediënt staat achteraan; het percentage is niet vermeld.”
- Onvoldoende onderbouwd: “Er zit te weinig in om iets te doen.”
De eerste zin beschrijft je waarneming. De tweede voegt een conclusie toe waarvoor de lijst geen bewijs levert.
